Heren in zoot
Landen voor uw leven
Vogels bij elkaar
Voor altijd blijven leven
Jammer, in de mist gegaan

Het was een zomerse dag in mei x9197 en mijn oma en haar nicht stonden met gebogen hoofden naar m’n gedichtje te luisteren. Het sloeg nergens op maar het had wel iets poxebtisch voor een 6-jarige. Toen ik klaar was met voordragen gooide m’n oma het gat met het in wc-papier gewikkelde vogeltje dicht. Toen vond ik dat vreselijk, een dood vogeltje! Maar nu weet ik wel dat dat de tijd van m’n leven was. Niet dode vogeltjes begraven, maar het op de tuin zijn omringt door familieleden die van je houden en je steunen door dik en dun. Nu, 10 jaar later ben ik bijna al mijn familieleden kwijt. Ik heb nog een oom, een oudtante, een moeder natuurlijk en wat aangetrouwde familie. Niet dat ik daar niet blij mee ben hoor, ik ben blij dat ze er zijn. Alleen, soms verlang ik gewoon terug naar m’n jeugd. Verjaardagspartijtjes waar je het gezellig hebt. Een keer, volgens mij was ik toen 11 geworden ofzo, konden er een paar mensen niet komen en was ik boos dat er ‘niemand’ was. Toen besefte ik nog niet dat ik daar blij mee moest zijn. Ik wist volgens mij niet eens wat besef betekende maar dat maakt niet uit. Mijn 15e verjaardagsfeestje: 6 mensen! Nouja, mijn punt is: als ik alles terug kon draaien zou ik dat doen. Als ik destijds geweten zou hebben wat en wie ik nu allemaal verloren heb zou ik er een toptijd van maken en niet mokken om kleine dingetjes zoals het jaarlijkse offer van de kat voor m’n oma.